Μαζί με την αγαπημένη μου Τζόι

Η Τζόι ήταν ένα αδεσποτάκι που περιφερόταν στους δρόμους της Ναυπάκτου. Φοβόταν τους ανθρώπους και τα αυτοκίνητα. Για την ακρίβεια φοβόταν τα πάντα. Πριν περίπου ενάμιση χρόνο, ο φιλόζωος Μάκης Κακούσης την βρήκε και την τάιζε. Δεν μπορούσε όμως να την πλησιάσει ούτε καν για να δει τι φύλο είναι. Τελικά τα κατάφερε με την βοήθεια του σκύλου του και κοινοποίησε την ιστορία της στο Facebook ψάχνοντας ένα σπίτι γι’ αυτή τη ψυχούλα. Την κοινοποίησα κι εγώ. Μόνο μια φορά όμως. Το βλέμμα της μίλησε κατευθείαν στην καρδιά μου. Κι έτσι χωρίς καλά-καλά να το καταλάβω είχα αποφασίσει πως θα γίνω εγώ ο άνθρωπος της. 

Γράφει η Ματίνα Νικόγλου

Οι περισσότεροι φίλοι μου με συμβούλευαν να μην υιοθετήσω φοβικό σκυλί. Προσπαθούσαν να με πείσουν να ανοίξω το σπίτι μου σε ένα από τα εκατοντάδες σκυλάκια (στειρωμένα, εμβολιασμένα, και μικρόσωμα) που έψαχναν για υιοθεσία.

 Γιατί να πάρω ένα μεγαλόσωμο και φοβικό; Η καρδιά μου όμως είχε διαλέξει. Αυτή την σκυλίτσα την αγάπησα μόλις είδα τη φωτογραφία της. Ύστερα από δύο εβδομάδες, με τη βοήθεια του Μάκη Κακούση και της Εθελοντικής Ομάδας Φιλόζωων Ναυπάκτου, η Τζόι μου ταξίδεψε πριν ένα χρόνο περίπου με το ΚΤΕΛ και ήρθε στην αγκαλιά μου όπου θα παραμείνει για πάντα! 

Τις δυο πρώτες μέρες η Τζόι δεν κουνήθηκε από το κρεβατάκι της. Φοβόταν. Δεν ήξερε να περπατάει με λουρί, έτρεμε κάθε θόρυβο, τρελαινόταν όταν περνούσε από δίπλα της αυτοκίνητο.

 Η αγάπη, αυτό το συναίσθημα έντονης στοργής και αφοσίωσης, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι αρκεί για να απαλύνει κάθε πόνο του παρελθόντος και να δώσει ξανά τη χαρά σε μια σκυλίτσα που βίωσε στο σώμα και την ψυχή της τις κακουχίες του δρόμου.

Έτσι δεν δυσκολεύτηκα σχεδόν καθόλου. Το μόνο που έκανα είναι να της εκφράζω συνεχώς την αγάπη μου και να της δείχνω με τη συμπεριφορά μου πως κανείς και τίποτα δεν μπορεί πια να της κάνει κακό. Η Τζόι από φοβικό σκυλάκι έγινε ένα χαρούμενο και τρελούτσικο πλασματάκι που ομορφαίνει τον δικό μου κόσμο αλλά και όσων την συναντούν.

 Αγαπημένη μου Τζόι σ’ ευχαριστώ που ήρθες στη ζωή μου και εύχομαι όλα τα αδεσποτάκια να βρουν τον άνθρωπο τους και να ζήσουν μια καλή ζωή.