Πέθανε σε τροχαίο ένα από τα πιο αγαπητά αδέσποτα του Χαλανδρίου

Θλίψη, πόνο και οργή προκάλεσε στους φιλόζωους του Χαλανδρίου, ο αναπάντεχος θάνατος του Πλούταρχου, ένα από τα πιο αγαπητά αδέσποτα της περιοχής, που κοίταζε τους ανθρώπους με λατρεία και σύχναζε σε στέκια όπου τον χάιδευαν κι εκείνος δεν χόρταινε τα χάδια τους εκλιπαρώντας να συνεχίζουν όλη μέρα. Όσοι τον φρόντιζαν και αγωνιούσαν για την τύχη του δεν έπαψαν ούτε στιγμή να αναζητούν για τον Πλούταρχο τους ένα στοργικό σπίτι όπου θα ζούσε με ασφάλεια. Αλλά μάταια. Κάθε προσπάθεια τους έπεφτε στο κενό και η απογοήτευση μεγάλη.

Συνέχιζε να ζει αδέσποτος στο αγαπημένο του Χαλάνδρι μέχρι που κόπηκε ξαφνικά το νήμα της ζωής του, χαράματα της Τετάρτης 14 Οκτωβρίου, όταν ένας ασυνείδητος οδηγός τον παρέσυρε στη διάβαση πεζών στην πλατεία Φλύας και στη συνέχεια τον εγκατέλειψε αιμόφυρτο στην άσφαλτο.

Ο Σύλλογος Εθελοντών Φίλων των Ζώων Χαλανδρίου μ’ ένα συγκινητικό κείμενο αποχαιρετά τον Πλούταρχο που έφυγε τόσο άδικα και βίαια από τη ζωή όπως τόσα άλλα αδέσποτα ζώα που είχαν την ατυχία να γεννηθούν και να υπάρξουν σε μια τόσο αφιλόξενη χώρα.

«O Πλούταρχος, ο περιηγητής του Χαλανδρίου, δεν είναι πια μαζί μας. Δεν θα παίξει ξανά με τα παιδιά στις αυλές των σχολείων, ούτε θα σεριανάει τα βράδια στις ταβέρνες και τα μπαράκια του Χαλανδρίου, αναζητώντας ένα χάδι, τον άνθρωπο του.

Και οι κοπέλες στο σούπερ μάρκετ του Μαρινόπουλου μάταια θα τον περιμένουν να τον φιλέψουν. Ούτε θα σταθεί ζητώντας λίγη ανάπαυλα πίσω απ’ τον πάγκο του P.CITY, πλάι στα φιλαράκια που τον αγαπούσαν. Κι ούτε θα προβληματίσει ξανά τους Χαλανδραίους, που βλέποντάς τον να αράζει στο χαλάκι της εξώπορτας τους, καλούσαν αμέσως στον αριθμό τηλεφώνου της φιλοζωικής που διάβαζαν στο κολάρο του, να πουν ότι τον βρήκαν.

 

 

Κι εμείς, οι δικοί σου άνθρωποι, δεν θα σε ξανακούσουμε, όπως όταν τρέχαμε να σε μαζέψουμε τις νύχτες με βροχή, να μας φωνάζεις τα παράπονα σου μαζεμένα, που δεν καταφέραμε τόσο καιρό να σου βρούμε σπίτι.

Ούτε θα μας κουράσεις πια για να σε βγάζουμε βόλτα, όπως όταν αποφάσιζες να μένεις στο στέκι της ρεματιάς και ο Άλεξ στο στέκι θα μείνει με το παράπονο πως δεν θα έχει με ποιόν να αρπαχτεί.

Ναι, δυστυχώς ο Πλούταρχος δεν είναι πα μαζί μας. Χαράματα της Τετάρτης 14 Οκτώβρη 2015, ενώ πέρναγε από τη διάβαση πεζών στην πλατεία Φλύας κι έφτανε στο διάζωμα, χτυπήθηκε από ασυνείδητο οδηγό που έτρεχε, με πόσα άραγε; Ο δρόμος ήταν άδειος κι όμως δεν έστριψε ούτε λιγάκι το τιμόνι, ούτε σκέψη για προσπάθεια να τον αποφύγει, ούτε καν να πατήσει λίγο φρένο.

Τον χτύπησε με τόση δύναμη, που τον πέταξε δεκαπέντε μέτρα μακριά. Τον τσάκισε. Και φυσικά ούτε λόγος να σταματήσει. Πετάχτηκαν έξω ακούγοντας τις κραυγές του Πλούταρχου γείτονες κι εργαζόμενοι. Τον έβαλαν σε αυτοκίνητο και τον έτρεξαν στο Νοσοκομείο στο Πικέρμι. Όμως δεν πρόλαβε. Ξεψύχησε φτάνοντας.

Άννα σ’ ευχαριστούμε που ήσουν μαζί του μέχρι το τέλος. Ξέρουμε πως το ένοιωθε....».