Πρώτη και τελευταία έγνοια της τ’ αδέσποτα ζώα που φροντίζει

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη μικρή ιστορία μιας 60χρονης άνεργης γυναίκας που για μένα είναι μια αφανής ηρωίδα. Εδώ και δέκα χρόνια φροντίζει τ’ αδέσποτα της γειτονιάς της και όχι μόνο.

Γράφει για τις “Ιστορίες Αδέσποτων” η κα Μαρία Ζαγορίτη

Από την πλατεία Γούβα όπως την λένε οι Παγκρατιώτες φθάνει με τα πόδια κάθε μέρα μέχρι το Καλλιμάρμαρο για να ταΐσει τ’ αδέσποτα και να δώσει τα απαραίτητα φάρμακα, τα οποία αγοράζει η ίδια, στ’ άρρωστα ζώα του δρόμου. Με τη βοήθεια του Δήμου Αθηναίων έχει καταφέρει να στειρώσει, να εμβολιάσει και να αποπαρασιτώσει όλα τα ζωάκια που φροντίζει καθημερινά, χειμώνα καλοκαίρι.

Αυτή λοιπόν η γυναίκα τον περασμένο Σεπτέμβριο υποβλήθηκε σε μια δύσκολη χειρουργική επέμβαση στο πόδι της. Η μόνη της ανησυχία ήταν το πώς θα επιβιώσουν τα ζωάκια της μέχρι να καταφέρει να περπατήσει ξανά. «Να γίνω καλά για τα ζωάκια» έλεγε συνεχώς παίρνοντας δύναμη να σηκωθεί ξανά για να φροντίσει τους τετράποδους φίλους της.

Χρειάστηκε ένας μήνας να καταφέρει να περπατήσει ξανά και μόλις ο γιατρός της επέτρεψε να βγει από το σπίτι της, αμέσως πήγε στα ζωάκια της που την υποδέχθηκαν με απίστευτη χαρά.

Σήμερα μετά από τρεις μήνες συνεχίζει ακάθεκτη να ταΐζει και να φροντίζει τ’ αδέσποτα ζώα από την πλατεία Γούβα στο Παγκράτι μέχρι το Καλλιμάρμαρο.

Αυτή τη γυναίκα τη θαυμάζω και την αγαπάω πολύ. Είναι η μανούλα μου που δέχεται καθημερινά πόλεμο από πολλούς ανεγκέφαλους και άκαρδους ανθρώπους. Δεν πτοείται όμως. Αντίθετος τους γυρνάει την πλάτη και συνεχίζει.

Η οικονομική κρίση με ανάγκασε να φύγω από τα αγαπημένα μου πρόσωπα και την Πατρίδα. Το καλοκαίρι όμως όταν θα έρθω μαμά στο σπίτι μας στο Παγκράτι υπολόγιζε και μένα στο τάισμα των αδέσποτων ζώων. Μαζί θα κάνουμε ξανά τη διαδρομή αγάπης από την πλατεία Γούβα μέχρι το Καλλιμάρμαρο.

Μανούλα σ’ ευχαριστώ πολύ