Στον Καναδά βρήκε την οικογένεια του ο 10χρονος τρίποδος Λάζαρος που παρέμενε χρόνια στα αζήτητα

Για πέντε ολόκληρα χρόνια ο τρίποδος Λάζαρος παρέμενε στα αζήτητα στο καταφύγιο του Φιλοζωικού Συλλόγου Τρικάλων «Ο Άργος» και παρά τις υπερπροσπάθειες των εθελοντών που τον φρόντιζαν να του βρουν μια στοργική οικογένεια κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να τον υιοθετήσει και οι ελπίδες να αποκτήσει αυτό το πλάσμα ένα σπιτικό είχαν αρχίσει σιγά – σιγά να εξανεμίζονται. Η αναπηρία, η ηλικία και το χρώμα του στεκόντουσαν πάντα εμπόδια στην υιοθεσία του. Όμως η ζωή είχε άλλα σχέδια για τον Λαζαράκο.

 

 

Ήταν το 2010 όταν οι εθελοντές του Φιλοζωικού Συλλόγου Τρικάλων «Ο Άργος» ειδοποιήθηκαν για έναν τραυματισμένο αδέσποτο σκύλο που περιφερόταν σοβαρά τραυματισμένος στο πόδι σε περιφερειακό δρόμο της πόλης. Παρόλο που έψαξαν να τον βρουν για να τον βοηθήσουν, δεν τα κατάφεραν.

Λίγες μέρες μετά, ο Λάζαρος βρέθηκε τυχαία από εθελόντρια του Συλλόγου. Η εικόνα του σκυλιού, τη σόκαρε. Το μπροστινό του πόδι ήταν σακατεμένο, σχεδόν κομμένο, αφού ουσιαστικά κρεμόταν. Παρά τον τραυματισμό του όμως, ήταν πολύ φιλικός. Τον μετέφερε αμέσως στον κτηνίατρο, ο οποίος διέγνωσε ότι το πόδι δε μπορούσε να σωθεί και πως ήδη είχε αρχίσει η μόλυνση. Χαρακτήρισε μάλιστα το γεγονός ότι ήταν ακόμα ζωντανός ως θαύμα. Έτσι πήρε και το όνομά του, Λάζαρος.

 

 

«Ο Λάζαρος ήταν 5 χρονών τότε. Καλό, τρυφερό και πολύ έξυπνο σκυλί, αλλά είχε ότι δε θα έπρεπε να έχει ένα σκυλί για να υιοθετηθεί: ήταν μαύρος, ηλικιωμένος και τρίποδος» αναφέρουν στις «Ιστορίες Αδέσποτων» οι εθελοντές που φρόντιζαν καθημερινά τον Λαζαράκο και έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να τον δουν ευτυχισμένο.

 

 

Μετά από παραμονή 5 χρόνων στο καταφύγιο Τρικάλων, κι έχοντας γίνει πια 10 ετών, η ευκαιρία του Λαζαράκου ήρθε από τον Καναδά. «Η Lera τον επέλεξε και τον έκανε κομμάτι της ζωής της. Μετονομάστηκε σε Champion, όνομα που του ταιριάζει απόλυτα, γιατί είναι ένας αληθινός πρωταθλητής της ζωής.

Εδώ κι ένα χρόνο απολαμβάνει την αγάπη και τη ζεστασιά ενός σπιτιού και ό,τι άλλο συνεπάγεται όντας μέλος μιας οικογένειας. Μικρέ μας Λάζαρε δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ» επισημαίνουν με ιδιαίτερη συγκίνηση οι εθελοντές που νοιάστηκαν γι’ αυτόν τον υπέροχο σκυλάκο που ποτέ δεν τον αντιμετώπισαν ως μια χαμένη υπόθεση.