Υιοθετήθηκε η Σκιά που περιφερόταν εξαθλιωμένη στο Κορωπί Αττικής τρώγοντας σκουπίδια και πτώματα ζώων

Νέα ζωή και νέο όνομα έχει πια η Σκιά που κατάφερε χάρη στις εθελόντριες του Συλλόγου Προστασίας Αδέσποτων Ζώων (Σ.Π.Α.Ζ.) να βγει από το σκοτάδι στο φως αφήνοντας πίσω της τη μοναξιά, την πείνα, τη δίψα, τις αρρώστιες, τον πόνο και όλες τις κακουχίες που πέρασε ως αδέσποτη.

Αυτή η υπέροχη σκυλίτσα με τα τόσο εκφραστικά μάτια υιοθετήθηκε από μια μεγάλη οικογένεια που την αγάπησε πριν καλά – καλά την συναντήσει και της άνοιξε το σπίτι και την αγκαλιά της παρά το γεγονός ότι γνώριζε εξαρχής ότι πρόκειται για ένα δύσκολο ζώο με πολλές φοβίες που απέκτησε στη δύσκολη ζωή στο δρόμο.

 



Σ' αυτή την τραγική κατάσταση βρήκαν την Σκιά οι εθελόντριες του Σ.Π.Α.Ζ. 

Όπως αποκαλύπτουν οι εθελόντριες του Σ.Π.Α.Ζ. οι νέοι κηδεμόνες της Σκιάς, Sophie και Franjo, είχαν προετοιμαστεί για ένα ζώο, το οποίο δε θα μπορούσαν να χαϊδέψουν, ενώ υπήρχε και ο κίνδυνος να τους δαγκώσει από το φόβο του.

Ο ψυχισμός όμως ενός σκύλου πάντα θα μας εκπλήσσει. Η Σκιά, που πλέον ονομάζεται La Vie, δηλαδή Ζωή, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έδειξε απόλυτη εμπιστοσύνη στους νέους της κηδεμόνες, δέχεται πια με ευχαρίστηση τα χάδια τους, τους δείχνει κάθε στιγμή την αγάπη και την αφοσίωσή της, τρέχει και παίζει μέχρι τελικής πτώσης με τα τρία σκυλιά τους LIly, Kaya και Meddo.

Τίποτα στη συμπεριφορά της δε θυμίζει το πλάσμα εκείνο που φοβόταν ακόμα και τη…σκιά του.

 



Με ευχαρίστηση δέχεται τα χάδια της κηδεμόνας της Sophie

Την Σκιά την είχαν βρει οι εθελόντριες του Σ.Π.Α.Ζ. στις 15 Δεκεμβρίου 2016 να περιφέρεται σε τραγική κατάσταση εξαθλιωμένη από την ασιτία και τη λεϊσμανίωση στο Κορωπί Αττικής.

Ήταν μια μάζα από κόκκαλα και δέρμα, το τρίχωμα της είχε πέσει, ενώ στα πόδια της έφερε ανοικτές πληγές.

«Ζωντανό πτώμα» την είχαν χαρακτηρίσει οι εθελόντριες του Σ.Π.Α.Ζ., οι οποίες με περίσσια δύναμη ψυχής μάζεψαν ένα – ένα τα κομμάτια της και κατέβαλλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να έχει αυτό το πλάσμα μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Και τα κατάφεραν!

 



Σκουπίδια και πτώματα ζώων έτρωγε για να επιβιώσει 

Οι εθελόντριες και μέλη του Σ.Π.Α.Ζ. αναφέρουν για τη Σκιά: «Δεν ήταν εύκολο περιστατικό η Σκιά. Δεν ήταν καθόλου εύκολο.

Η πρώτη επαφή την ημέρα που την είδαμε να τρώει πτώματα, το πιάσιμο και η μεταφορά της στον κτηνίατρο ήταν εφιάλτης. Για εκείνη και για εμάς.

Για εβδομάδες δεν υπήρχε καμία επαφή. Ήταν απλά μέσα στο σπίτι. Απλά έτρωγε, απλά έπαιρνε τα φάρμακα της. 

 



Οι πρώτες της βόλτες με λουρί 

Έκανε δύο μήνες περίπου να βάλει λουρί, κοντά τρεις για να βγει βόλτα.

Δέχτηκε το χάδι και την επαφή μόνο από την εθελόντριά μας Ζαΐρα που την φιλοξένησε. Η γυναίκα που της έδωσε χώρο και χρόνο και όχι μόνο αγάπη.

Σε τέτοιες περιπτώσεις και σε τέτοια περιστατικά δεν χωράνε ρομαντισμοί. Δεν είναι η αγάπη που τα κάνει όλα καλά. 

 



Σιγά - σιγά ανακάλυψε πόσο λατρεύει τη θάλασσα
και κυρίως την άμμο. Κι αυτό...φαίνεται!

Η Σκιά ήταν αγρίμι μεγαλωμένο μακριά από αυτό που εμείς ονομάζουμε πολιτισμό. Έμαθε πολύ σιγά να συνυπάρχει με μας, να βγαίνει βόλτα, να κυκλοφορεί ανάμεσα μας.

Οποιαδήποτε πίεση και οποιοδήποτε κίνηση που θα την έκαναν να ανησυχήσει θα την έκαναν να δαγκώσει. Κι αυτό δεν το θέλαμε.

Τα σκυλιά δαγκώνουν σχεδόν πάντα από φόβο και όχι από επιθετικότητα.

 



Αραχτή στο σπίτι της δίπλα στον «μπαμπά» της Franjo 

Πριν από λίγες ημέρες έφυγε για το νέο της σπίτι. Έφυγε από εμάς ήρεμη. Το άγχος το δικό μας όμως ήταν απερίγραπτο. Στο πίσω μέρος του μυαλού μας υπήρχε ο φόβος ότι θα δαγκώσει. Και θα γυρίσει...

Κι όμως η Σκιά μας έβγαλε ασπροπρόσωπες. Μας απέδειξε για πολλοστή φορά το πόσο υπέροχα πλάσματα είναι, το πόσο αγάπη επιστρέφουν.

Το όνομά της πια είναι La Vie,  ότι πιο χαρακτηριστικό και πιο αντιπροσωπευτικό. Σας ευχαριστούμε όλους έναν -  έναν για ό,τι προσφέρατε για εκείνη» καταλήγουν οι άνθρωποι του Σ.Π.Α.Ζ. που νοιάστηκαν γι΄αυτό το πλάσμα.  

 



Δεν λείπουν και οι καλλιτεχνικές φωτογραφίες
με το βλέμμα της πάντα στραμμένο στον φωτογραφικό φακό 

Η Σκιά, που έφθασε λίγο πριν από τον θάνατο, στάθηκε τυχερή γιατί στη μάχη που έδωσε να κερδίσει πίσω τη ζωή της είχε πάντα κοντά της τον φύλακα άγγελο της, την Ζαΐρα, εθελόντρια του Σ.Π.Α.Ζ.

Μια γυναίκα που αφοσιώθηκε σε αυτό το πλάσμα, και με υπομονή και επιμονή κατάφερε αυτό το «ζωντανό πτώμα» που για πολλούς ήταν μια χαμένη υπόθεση, να του δώσει ξανά πνοή.

Η Ζαΐρα με λόγια καρδιάς αποχαιρετά τη Σκιά της λέγοντας: «Η Σκιά μου έμαθε τι σημαίνει να κάνεις υπομονή, να σέβεσαι τον άλλον και να του δίνεις τον χρόνο που χρειάζεται για να σε πλησιάσει.

 



Μετά την καταιγίδα ήρθε η ηρεμία και γι' αυτό το πλάσμα 

Και όταν γίνουν όλα αυτά πόσο απλόχερα μπορείς να πάρεις αγάπη από ένα πλάσμα που δεν το ένιωσε ποτέ. Την αγάπη της θα την κερδίσεις. Θαυμάζω που παρόλο το φόβο που νιώθει, τολμάει.

Δε θα ξεχάσω ποτέ τη χαρά που ένιωσα την πρώτη φορά που δειλά – δειλά με πλησίασε και χαϊδεύτηκε στο χέρι μου. Πόσο αγαπάει τη ζωή και πόσο παλεύει γι’ αυτήν. Πόσο την εκτιμάει.

Γι’ αυτό το νέο της όνομα La Vie είναι το μοναδικό που θα της ταίριαζε».  

 



Καλή ζωή να έχει πάντα 

Η La Vie ήταν τελικά ένας σκύλος που τόλμησε να ονειρευτεί! Σε όλους τους εθελοντές του Σ.Π.Α.Ζ. αξίζουν συγχαρητήρια καθώς και στα μέλη της νέας της οικογένειας!