Οδηγός υιοθεσίας αδέσποτων ζώων

Βρήκατε ένα αδέσποτο ζωάκι στο δρόμο (τι πρωτότυπο, θα μας πείτε). Δεν σας κάνει καρδιά να το αφήσετε εκεί, το παίρνετε μαζί σας, το περιθάλπετε, το φιλοξενείτε προσωρινά και ψάχνετε να του βρείτε την κατάλληλη οικογένεια ώστε να μην ξαναγυρίσει στο δρόμο.

Γράφει η ο φιλοζωικός σύλλογος Χανίων «Η Προστασία Των Ζώων»

Στη χώρα μας το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων «έχει σκύλο». Πόσοι όμως από αυτούς είναι υπεύθυνοι κηδεμόνες;  Άλλοι τόσοι θέλουν να αποκτήσουν σκύλο. Είναι όμως συνειδητοποιημένοι ότι έχουν υποχρεώσεις απέναντι στο ζωάκι που υιοθετούν και ποιοι είναι οι βασικοί κανόνες ευζωίας του ζώου;

Εσείς έχετε όλη την καλή πρόθεση να του βρείτε οικογένεια, υπάρχουν όμως κάποιες προϋποθέσεις και μια διαδικασία που ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες να κακοποιηθεί ή να το βρει κάποιο φιλοζωικό σωματείο αργότερα μετά από καταγγελία ή να βρεθεί ξανά στο δρόμο γιατί..μεγάλωσε, γαύγιζε, δεν ήταν καλός φύλακας κ.λπ.

Πρώτο βήμα ελέγχου του υποψήφιου κηδεμόνα είναι «η συνέντευξη». Όταν δέχεστε κάποιο τηλεφώνημα ή e-mail για το ζώο που χαρίζετε, ρωτήστε πρώτα απ” όλα σε ποια περιοχή μένει ο ενδιαφερόμενος. Ζητήστε όνομα, καθώς και σταθερό και κινητό τηλέφωνο του ενδιαφερόμενου. Πολλοί που παίρνουν με απόκρυψη, αρνούνται να δώσουν το τηλέφωνό τους, οπότε δεν ενδιαφέρονται και αληθινά να υιοθετήσουν ζώο.

Στη συνέχεια ρωτάτε για ποιο λόγο ενδιαφέρονται να υιοθετήσουν το ζώο. Η απάντηση για «φύλακας» μας κάνει επιφυλακτικούς.

Ρωτάμε για το χώρο που θα διαβιεί το ζώο και για τις συνθήκες που προτίθενται να του εξασφαλίσουν. Η απάντηση «θα το έχω δεμένο στην αυλή» αποτελεί το τέλος της συνέντευξης όπως επίσης ότι «έχω ένα μικρό παιδάκι και κλαίει γιατί θέλει σκυλάκι» μας κάνει ιδιαίτερα επιφυλακτικούς.

Αν πρόκειται για οικογένεια πρέπει όλα τα μέλη να το έχουν συζητήσει και να είναι σύμφωνα. Επίσης ρωτάμε αν υπάρχουν άλλοι σκύλοι στην οικογένεια και έχουν προηγούμενη εμπειρία. Περιπτώσεις που πιέζουν ότι το θέλουν σήμερα γιατί το ερωτεύτηκαν ή γιατί θέλουν να το κάνουν δώρο για γιορτές γενέθλια κ.λπ. μάλλον είναι ακατάλληλες.

Ρωτάτε αν κατοικούν σε διαμέρισμα ή μονοκατοικία. Αν π.χ. μένουν σε γκαρσονιέρα και επιθυμούν το πανέμορφο κουτάβι σας που θα γίνει 50 κιλά και είναι και εργαζόμενοι, επομένως δεν έχουν και πολύ χρόνο για βόλτες, το πιθανότερο είναι να το εγκαταλείψουν ή να το επιστρέψουν πίσω μόλις ενηλικιωθεί. Θα πρέπει να το επισημάνετε και να το συζητήσετε και αν πληρούν τις προϋποθέσεις να τους κατευθύνετε ώστε να προτιμήσουν κάποιο μικρότερο.

Σύμφωνα με το νόμο επιτρέπεται η κατοχή ζώων στο διαμέρισμα, μερικοί ιδιοκτήτες όμως δεν είναι δεκτικοί και κάποιοι κανονισμοί πολυκατοικίας το απαγορεύουν με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προστριβές. Πρέπει λοιπόν να διασφαλιστεί ότι σε επόμενη μετακόμιση το κριτήριο επιλογής του νέου σπιτιού θα περιλαμβάνεται και το κατοικίδιό τους. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που ζώα εγκαταλείπονται ή χαρίζονται λόγω μετακόμισης.

Αν οι κηδεμόνες έχουν μονοκατοικία και το ζώο θα ζει στον κήπο πρέπει να διασφαλίσουμε ότι υπάρχει η κατάλληλη περίφραξη ώστε να μην κυκλοφορεί ελεύθερο στο δρόμο αλλά και να μην ενοχλεί τους γείτονες κατά τις ώρες κοινής ησυχίας που θα δημιουργήσουν αφενός προβλήματα γειτνίασης αλλά και θα εκθέσουν το ζώο σε διάφορους κινδύνους, με μεγαλύτερο αυτό της δηλητηρίασης.

Αν σας ικανοποιούν οι απαντήσεις του υποψήφιου κηδεμόνα προχωράτε στο επόμενο στάδιο.

Δεν δίνουμε ζώο για υιοθεσία αν ο νέος κηδεμόνας αρνείται να βάλει μικροτσίπ (άλλωστε είναι υποχρεωτικό από το νόμο και είναι ένα αποτρεπτικό μέτρο για τις αθρόες εγκαταλείψεις) και να υπογράψει συμβόλαιο υιοθεσίας στο οποίο θα δεσμεύεται για τις συνθήκες ευζωίας του ζώου (ετήσιος εμβολιασμός, αποπαρασίτωση κ.λπ.).Αν είναι κουτάβι εξασφαλίζουμε ότι θα στειρωθεί όταν θα είναι σε κατάλληλη ηλικία. Δυστυχώς ο μεγαλύτερος πληθυσμός των αδέσποτων στη χώρα μας προέρχεται από τα αστείρωτα δεσποζόμενα ζώα, τα οποία όταν γεννήσουν αναλαμβάνουν οι κηδεμόνες να ξεφορτωθούν τα κουτάβια σε όλους τους κάδους της επικράτειας.

Κανονίστε μια συνάντηση για να δείτε το χώρο όπου θα ζει το ζώο, φέρτε σε επαφή το ζώο με τον υποψήφιο και αν μείνετε ικανοποιημένοι από το χώρο αλλά και τη «χημεία» μεταξύ τους κανονίζετε άλλη συνάντηση στον κτηνίατρο, τοποθετείται το μικροτσίπ με τα στοιχεία του κηδεμόνα και το παραδίδετε.

Εξασφαλίστε ότι θα μπορείτε να το επισκεφτείτε αν θέλετε (άλλωστε έχετε δεθεί συναισθηματικά) αλλά και ότι θα μαθαίνετε νέα του. Διατηρείστε επικοινωνία ακόμη και για συμβουλευτικό χαρακτήρα.

Αν για οποιοδήποτε λόγο ΔΕΝ θέλουν το ζώο μετά από κάποιο διάστημα, εξασφαλίστε ότι θα ενημερωθείτε από πριν ώστε να βρείτε νέα υιοθεσία ή να σιγουρευτείτε ότι η υιοθεσία που βρήκαν οι ίδιοι πληροί τις προϋποθέσεις.

Θυμηθείτε

Ακόμη κι αν το ζώο ζει σε μεγάλο χώρο, χρειάζεται βόλτα για να μη βαριέται και να παραμένει κοινωνικοποιημένο. Αν το πάνε σε ένα μακρινό κτήμα για να το φυλάει, χωρίς να μένουν εκεί, το πιθανότερο είναι ότι θα το ξεχάσουν ή θα πηγαίνουν δυο τρεις φορές τη βδομάδα. Οι σκύλοι έχουν ανάγκη την ανθρώπινη επαφή. Αυτό δε σημαίνει ότι το μπαλκόνι ή η ταράτσα «που βλέπει στο δρόμο» είναι κατάλληλα (απαγορεύεται η μόνιμη παραμονή τους από το νόμο).

Μπορεί να αφιερώσετε αρκετό χρόνο αλλά οι καλές υιοθεσίες δεν είναι εύκολη υπόθεση. Και δεν έχει νόημα να σώσετε ένα ζώο από το δρόμο και να το καταδικάσετε σε μια κακή ζωή.

Μην ξεχνάτε να είστε ειλικρινείς με τους κηδεμόνες. Εάν για παράδειγμα ένα αδεσποτάκι που έχει προδιαγραφές να γίνει 20 κιλά δεν το προωθείτε ως μικρόσωμο, το πιθανότερο είναι να σας επιστραφεί σε λίγο καιρό. Να τους τονίζετε ότι ένα ζώο θα είναι ο σύντροφός τους για τα επόμενα 10-15 χρόνια και όχι για τους επόμενους 10-15 μήνες. Είναι έτοιμοι να αναλάβουν αυτή την ευθύνη;

Αν χρειαστείτε βοήθεια για τον έλεγχο υιοθεσίας, επικοινωνήστε με το φιλοζωικό σωματείο της περιοχής σας.

Καλές υιοθεσίες!