Κωφάλαλη υιοθέτησε τον κουφό Whity

Ο κουφός Whity, ήταν αδέσποτος σκύλος, ο οποίος περιφερόταν ταλαιπωρημένος για μεγάλο χρονικό διάστημα στους δρόμους του Αγίου Ιωάννη Καλαμαριάς στη Θεσσαλονίκη. Για ορισμένους κατοίκους της περιοχής ο Whity ήταν ανεπιθύμητος και δεν ήταν λίγες οι φορές που έφθαναν στο σημείο να του πετούν νερό απ’ τα μπαλκόνια για να φύγει από τη γειτονιά τους όπου σύχναζε.

Παρά το γεγονός ότι ήταν ένας καλοκάγαθος γίγαντας που ποτέ δεν ενόχλησε κανέναν, οι άνθρωποι τον φοβόντουσαν λόγω του μεγέθους του και εφάρμοζαν απάνθρωπες πρακτικές για να τον ξεφορτωθούν από τη «φιλήσυχη» γειτονιά τους. Μόνο ένα νεαρό ζευγάρι στάθηκε δίπλα του στα δύσκολα κόντρα στον παραλογισμό και την μικροψυχία των γειτόνων τους. Χάρη σ’ αυτούς τους δύο νέους ανθρώπους ο Whity είχε εξασφαλίσει την τροφή και το νερό του, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για την επιβίωση του.

Η ζωή του Whity κινδύνευε καθημερινά εκεί έξω στους δρόμους. Είχε ήδη παρασυρθεί από διερχόμενα αμάξια αφού δεν μπορούσε να τ’ ακούσει για να προφυλάξει εγκαίρως τον εαυτό του. Μέχρι τότε την είχε γλυτώσει με μικρά τραύματα. Το νεαρό ζευγάρι που φρόντιζε τον Whity αγωνιούσε για την τύχη του και φοβόταν μήπως η επόμενη φορά θα ήταν και η μοιραία που θα του στοίχιζε τη ζωή του. Με τον φόβο αυτό απευθύνθηκαν στην πρόεδρο του Συλλόγου Ζωόφιλων Γιαννιτσών κα Άννα Γέργου ζητώντας τη βοήθεια της ώστε ο Whity να εγκαταλείψει τους δρόμους και να υιοθετηθεί από μια οικογένεια που θα αγκαλιάσει με αγάπη την ιδιαιτερότητα του.

Η αναζήτηση της καταλληλότερης οικογένειας

Το γεγονός ότι ο Whity ήταν κουφός, καθιστούσε την υιοθεσία του στην Ελλάδα πολύ δύσκολη. Ο χρόνος, όμως, πίεζε. Έτσι η κα Άννα Γέργου απευθύνθηκε και στο γερμανικό φιλοζωικό σωματείο “Hundehilfe Europa”, κι έτσι άρχισε από κοινού η αναζήτηση της καταλληλότερης οικογένειας για τον Whity. Οι υποψήφιοι κηδεμόνες που ενδιαφέρθηκαν για τον Whity ήταν αρκετοί. Όμως η κα Άννα Γέργου που είχε την απόλυτη ευθύνη της τελικής επιλογής, εξέταζε και την παραμικρή λεπτομέρεια που θα έκρινε όμως την τύχη του Whity για την υπόλοιπη ίσως ζωή του. Όπως φαίνεται μερικά πράγματα είναι γραφτό να συμβούν κι έτσι κι έγινε και σε αυτή την περίπτωση.

Η τύχη χαμογέλασε στον Whity

Στη δύσκολη στιγμή της απόφασης, η κα Άννα Γέργου δέχθηκε ένα αναπάντεχο γραπτό μήνυμα από την Anita Rümer, στο οποίο με λόγια καρδιάς της εξέφραζε την επιθυμία της να υιοθετήσει τον Whity και να του προσφέρει ό,τι στερήθηκε. «Είμαι κι εγώ κουφή. Γνωρίζω πολύ καλά πως αισθάνεται ο Whity. Μπορώ να τον καταλάβω, να τον νιώσω και να επικοινωνήσω μαζί του» της ανέφερε.

 


Ο Whity αγκαλιά με τον εγγονό της «μαμάς» του 

Στη συνέχεια η κόρη της Anita Rümer επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Άννα Γέργου, και της εξήγησε ότι η μητέρα της είχε χάσει πριν από λίγο καιρό τον σκυλάκο της από γεράματα, και μόλις έμαθε την ιστορία του Whity, είχε μόνο μια και μοναδική επιθυμία. Να ανοίξει την αγκαλιά και το σπίτι της σ’ αυτό το πλάσμα που τους συνέδεε κάτι κοινό. Η ιδιαιτερότητα τους. «θα τον αγαπάω για πάντα και θα τον προσέχω έως τα βαθιά του γεράματα» υποσχέθηκε στην Άννα Γέργου η Anita Rümer.

Έτσι ο Whity ταξίδεψε στις 24 Αυγούστου του 2014 για το Waldkraiburg της Βαυαρίας και σήμερα ζει ευτυχισμένος δίπλα στην κηδεμόνα του Anita Rümer, στα παιδιά της και τα εγγόνια της. Ο Whity ξαναγεννήθηκε.

Δικαίωμα στην ευτυχία

Μιλώντας στις “Ιστορίες Αδέσποτων” η πρόεδρος του Συλλόγου Ζωόφιλων Γιαννιτσών κα Άννα Γέργου αναφέρει: «Επέλεξα την Anita Rümer ανάμεσα σε πολλούς υποψήφιους κηδεμόνες που ενδιαφέρθηκαν να υιοθετήσουν τον Whity. Τη διάλεξα για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι γιατί ένιωσα τη βαθιά επιθυμία της να γίνει ο φύλακας άγγελος του Whity και ο δεύτερος γιατί είναι και η ίδια κουφή, και μπορούσε να καταλάβει τις ανάγκες του όσο κανείς άλλος. Και δεν έπεσα τελικά έξω. Όλα τα ζώα έχουν δικαίωμα στην ευτυχία. Και ο Whity βρήκε επιτέλους την αγάπη, την οποία ανταποδίδει με το παραπάνω. Πολλοί άνθρωποι είτε δεν θέλουν είτε φοβούνται εξαιτίας της άγνοιας να υιοθετήσουν ένα τυφλό, ανάπηρο ή κουφό ζώο. Οι άνθρωποι, όμως, με ειδικές ικανότητες είναι πολύ πιο ευαισθητοποιημένοι, και δίνουν με τις πράξεις τους μαθήματα ζωής σε όλους μας».