O Strong κέρδισε ξανά τη ζωή του

Είναι κάποιες ιστορίες αδέσποτων που σε ξεπερνάνε. Νιώθεις πολύ μικρός και λίγος να αποτυπώσεις με λέξεις το μεγαλείο της ψυχής τους και τον αγώνα τους να κερδίσουν το στοίχημα της ζωής ξεγελώντας την τελευταία στιγμή τον θάνατο. Νιώθεις αδύναμος να καταγράψεις την αγάπη των ανθρώπων εκείνων που μαζεύουν από το δρόμο άρρωστα και ταλαιπωρημένα σκυλιά που οι περισσότεροι θα χαρακτήριζαν την κατάσταση τους ως χαμένη υπόθεση. Πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας είναι ο Strong και μιλάει γι’ αυτόν με λόγια καρδιάς η Φλώρα Δεσυρπή, η οποία με περίσσευμα ψυχής του έδωσε απλόχερα μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

Γράφει η κα Φλώρα Δεσυρπή για τις "Ιστορίες Αδέσποτων"

Κάποιοι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας για κάποιο λόγο. Η απόφαση να βοηθήσω μια φίλη ταΐζοντας τα ζωάκια της όταν έλειπε με έφερε στην περιοχή όπου συνάντησα για πρώτη φορά έναν πεινασμένο και λίγο ταλαιπωρημένο σκυλάκο. Τον Strong. Έτσι καθημερινά συναντιόμασταν. Με περίμενε πάντα στο ίδιο σημείο γεμάτος αγωνία που έδιωχνε αμέσως μόλις με έβλεπε να φθάνω κοντά του. Τον τάιζα και τον χάιδευα. Ώσπου τον έχασα τα Χριστούγεννα του 2012. Δεν ήρθε ξανά στο «ραντεβού» μας. Τον έψαξα παντού, αλλά μάταια. Είχε εξαφανιστεί, λες και τον κατάπιε η γη.

Πέρασαν οι μέρες και οι μήνες. Και ξαφνικά, εκεί που είχα χάσει κάθε ελπίδα να τον ξαναβρώ, τον συνάντησα τον Ιούλιο του 2013, μισοπεθαμένο και σε άθλια κατάσταση. Δεν μπορούσε να σύρει τα πόδια του για να πάρει το κορμάκι του μακριά από την καυτή άσφαλτο όπου ήταν σωριασμένος. Τον πλησίασα και του έβαλα νερό και φαγητό. Αυτός με κοίταξε μ’ εκείνο το βλέμμα που «εγκλωβίζει» μέσα του όλο τον πόνο και την ικεσία για βοήθεια. Με βαριά καρδιά τον άφησα για λίγο μόνο του, αλλά δεν γινόταν αλλιώς. Ήμουν με μηχανή και ήταν αδύνατον να τον μεταφέρω σε κτηνιατρείο. Γύρισα όσο πιο γρήγορα μπορούσα στο σπίτι και ζήτησα αμέσως βοήθεια μέσω Facebook για να σώσω τον Strong μου. Ήμουν σοκαρισμένη. Δεν είχα ξαναδεί τόσο κοντά μου τον ίδιο τον θάνατο.

Η διάσωση του Strong

Στην έκκληση για επείγουσα βοήθεια ανταποκρίθηκε η Ηρώ Ειρηναίου και χωρίς να χάσουμε ούτε ένα λεπτό πήγαμε μαζί με τ’ αμάξι της στον τόπο όπου ήταν σωριασμένος ο Strong. Δεν ήταν, όμως, εκεί. Αρχίσαμε να τον ψάχνουμε με αγωνία. «Κάπου θα έσβησε» σκεφτόμουν. Όμως δεν ήθελα να το πιστέψω. Και τότε τον είδα μαντρωμένο μέσα σε χωράφι, πίσω από ένα σιδερένιο πλέγμα. Δεν ξέρω που βρήκα τη δύναμη να σηκώσω με τα χέρια μου τα πλέγματα. Δεν ξέρω που βρήκε και ο Strong τη δύναμη να συρθεί και να έρθει κοντά μου. Δεν φοβήθηκα ούτε στιγμή ότι θα μπορούσε να μου κάνει κακό. Όταν τον σήκωσα να τον μεταφέρω στ’ αμάξι και να του περάσω από το λαιμό του το λουρί, αυτός αφέθηκε ολοκληρωτικά και στη συνέχεια κατέρρευσε. Έπρεπε γρήγορα να δεχθεί κτηνιατρική φροντίδα.

Γνωμάτευση "ευθανασία"

Η πρώτη κτηνιατρική γνωμάτευση ήταν ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ. Κι αφού εμείς δεν συμφωνήσαμε, αυτοί μας έδιωξαν γιατί τα χιλιάδες ζωύφια που έτρωγαν το κορμάκι του Strong λέρωναν το κτηνιατρείο τους. Κι έτσι βρέθηκε στο Αττικό Νοσοκομείο Ζώων όπου έδωσε τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του και την κέρδισε. Και μαζί κέρδισε τις καρδιές τόσων ανθρώπων που τον γνώρισαν και τον αγάπησαν. Το βλέμμα της απελπισίας και του πόνου που αποτυπώθηκε στη φωτογραφία που τραβήχτηκε αμέσως μετά τη διάσωση του συγκλόνισε χιλιάδες Έλληνες και ξένους φιλόζωους και όχι άδικα.

Τα καλύτερα έρχονται για σένα

Υποσχέθηκα στον Strong πως δεν θα βιώσει ποτέ ξανά την απελπισία και τον πόνο. Του ψιθύρισα στ’ αυτί να το παλέψει για να ζήσει κι εγώ θα τον προστατέψω και θα του βρω τη δική του οικογένεια που θα τον αγαπήσει όσο τον αγαπώ, και δεν θα τον αφήσει ποτέ να πεινάσει, να πονέσει, να ζητιανέψει το χάδι και την τροφή. Strong μου, πάλεψε και γίνε ακόμα πιο δυνατός. Τα καλύτερα έρχονται για σένα. Η ελπίδα στη ζωή ποτέ δεν χάνεται γιατί όπως σοφά λένε «αυτό που κάνει την έρημο όμορφη είναι ότι κάπου κρύβει ένα πηγάδι».