Δεν μπορούν όλοι να έχουν σκύλο γιατί είναι ένας παντοτινός φίλος που χρειάζεται αφοσίωση

Τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές και υπάρχει η κακή συνήθεια να παίρνουμε σκυλάκια για "δώρο", για όλους εσάς που είστε σε δίλημμα να πάρετε ή να μην πάρετε σκύλο σας λέω τα εξής:

Γράφει για τις "Ιστορίες Αδέσποτων" ο Αλέξανδρος Πάρασχης,  Θετικός εκπαιδευτής σκύλων (τηλ.: 6945042398) & Walker Puppies στη Σχολή Σκύλων - Οδηγών "Λάρα"

Να ξέρετε ότι δεν παίρνετε σκύλο αλλά έναν παντοτινό φίλο. Έναν φίλο με ανάγκες, αισθήματα και νοημοσύνη. Έναν φίλο που χρειάζεται φροντίδα και αφοσίωση.

Οπότε λοιπόν σας λέω ότι αν ακόμα το ζυγίζετε μέσα σας και δεν είστε σίγουροι, ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

Αν θα προτιμάτε να κάθεστε στον καναπέ παρά να βγείτε να περπατήσετε με τον σκύλο σας, ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

Αν θα προτιμάτε να χαζεύετε στα social media και στην τηλεόραση παρά να χαζεύετε τον σκύλο σας,  ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

Αν θα γυρνάτε από τη δουλειά κουρασμένοι και θα σκέφτεστε «ωχ ποιος βγάζει τώρα βόλτα τον σκύλο»,  ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

 

 

Αν το πρωί που θα ξυπνάτε θα σκέφτεστε «τι ωραία που θα ήταν να μην τον έβγαζα για την τουαλέτα του και να καθόμουν να έπινα τον καφέ μου ήσυχα», ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

Αν σας ενοχλεί η ακαταστασία και οι τρίχες και προτιμάτε να είναι ο σκύλος έξω, ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

 Αν στις διακοπές θα ψάχνετε λύσεις για το πως θα πάτε χωρίς αυτόν παρά να ψάχνετε λύσεις πως θα πάτε με αυτόν,  ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

Αν όταν αρρωστήσει ή γεράσει θα σκέφτεστε τι θα τον κάνω τώρα, ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

Αν σας ενοχλούν τα γαβγίσματα, ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

Αν δεν είστε διατεθειμένοι να ξυπνάτε μέσα στη μέση της νύχτας όταν είναι μικρό και να το πηγαίνετε τουαλέτα, να του φεύγουν μέσα στο σπίτι και να καθαρίζετε, να του φεύγουν και  όταν  γεράσει και πάλι να καθαρίζετε, ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ.

 

 

ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ διότι θα ταλαιπωρηθείτε τσάμπα κι εσείς και ο σκύλος. Αλλά το κυριότερο γιατί ο σκύλος σας θα περιμένει πως και πως να γυρίσετε από τη δουλειά. Θα περιμένει πως και πως να ξυπνήσετε για να σας δει πάλι. Θα κάνει σαν τρελός όποτε σας βλέπει ακόμα κι αν απλά λείψατε για ένα λεπτό.

Όταν θα είστε άρρωστοι ή στεναχωρημένοι θα είναι πάντα το κεφαλάκι του στα πόδια σας. Δεν θα υπάρχει στον κόσμο του τίποτα άλλο πέρα από εσάς. Όταν είστε εκεί μαζί του τότε θα αποκτάει νόημα η ζωή του. Όταν θα φεύγετε δεν θα τρώει, δεν θα παίζει. Απλά θα περιμένει. Θα περιμένει να περάσει η ώρα και να γυρίσετε. Θα περιμένει υπομονετικά σαν να έχει μια αιωνιότητα στη διάθεση του και όχι μόνο 10 χρόνια ζωής.

Αφήστε λοιπόν ΝΑ ΠΑΡΕΙ κάποιος που θα εκτιμήσει τον σκύλο του όπως τον εκτιμάει κι αυτός.

Αφήστε ΝΑ ΠΑΡΕΙ κάποιος που θα περιμένει πως και πως να γυρίσει στο σπίτι για να ασχοληθεί μαζί του. Που μακριά του θα νιώθει μισός. Που όσο κουρασμένος κι αν είναι θα τον βγάζει τις βόλτες του, θα παίζει μαζί του και θα ξεκουράζεται μέσα από αυτό αντί να το βλέπει σαν αγγαρεία. Που θα ανταποδίδει την αγάπη που του δείχνει ο σκύλος του.

 

 

Όλοι θα θυμάστε την ιστορία του John Unger ο οποίος οδηγούσε για ώρες κάθε μέρα για να βοηθήσει το σκύλο του που έπασχε από αρθρίτιδα και δυσκολευόταν να κοιμηθεί από τους πόνους. Μόνο μέσα στο νερό έβρισκε ανακούφιση.

Κι όποιος σας λέει «πάρε μωρέ ένα σκυλάκι. Τι θέλει; Λίγο φαί και καμιά βόλτα» ή δεν είχε ποτέ σκύλο ή είχε και δεν τον σεβάστηκε ποτέ...