Η επιστροφή στο σπίτι…

Επιστρέφει από την εργασία ή τη βόλτα του και λίγο πριν ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του εκείνος σκέφτεται τις ζημιές που θα έχει κάνει αυτή τη φορά ο καλύτερος του φίλος και ποιο θα είναι το κόστος των νέων του καταστροφών. Ανοίγει λοιπόν την πόρτα και μπαίνει δειλά – δειλά μέσα. Κι ενώ ο σκυλάκος του όλο χαρά τον καλωσορίζει κουνώντας την ουρά και χοροπηδώντας γύρω του, εκείνος ψάχνει για να ανακαλύψει τα δυσάρεστα «αποτελέσματα» της απουσίας του αφού ο κολλητός του δεν νιώθει καθόλου άνετα στο σπίτι χωρίς τον κηδεμόνα του. 

Γράφει για τις «Ιστορίες Αδέσποτων» ο κ. Δημήτρης Γραμματικάκης, Θετικός Εκπαιδευτής Σκύλων (Τηλ.: 6980230002)

Ας υποθέσουμε ότι κατά τη διάρκεια της απουσίας του ο σκύλος του έχει κάνει την ανάγκη του μέσα στο σπίτι ή έσκισε το αγαπημένο του ολοκαίνουργιο μαξιλάρι του καναπέ.  Ένα σενάριο εφικτό δηλαδή! Μπροστά στη θέα των νέων ζημιών γυρνάει προς το μέρος του σκύλου του και με την νοημοσύνη που διαθέτει ως ανθρώπινο είδος του λέει με έντονο ύφος το γνωστό και επικό «Τι έκανες εκεί;» συνδυάζοντας και τη χαρακτηριστική κίνηση του δαχτύλου του, θέλοντας να υποδείξει στον σκύλο του ότι αυτό που έκανε ήταν ένα μεγάλο λάθος και μια κακή συμπεριφορά – πράξη.

Ίσως και πάνω στα νεύρα του να «απλώσει» και το χέρι του επάνω του, πράξη απαράδεκτη. Παράλληλα με όλο αυτό το σκηνικό βλέπει το σκύλο του να μαζεύεται, να βάζει την «ουρά κάτω από τα σκέλια» ή ακόμα και να αποχωρεί από το χώρο όπου έκανε τις ζημιές. Και τότε σκέφτεται ότι ο σκύλος του κατάλαβε ότι έκανε γκάφα. Ή μήπως αυτός νομίζει ότι κατάλαβε ενώ ο σκυλάκος όχι; Μπερδευτήκατε; Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους.

 

 

Για την παραπάνω «άσχημη» συμπεριφορά - πράξη του σκύλου, ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ως επί το πλείστον είναι ο κηδεμόνας του ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνει ή δε θέλει να αποδεχτεί τα λάθη του. Πιθανότατα νόμιζε ότι αφήνοντας τον σκύλο του ελεύθερο στο σπίτι, εκείνος θα καθόταν φρόνιμος. ΛΑΘΟΣ.

Ο σκύλος δε θα κάτσει σαν «αρνάκι» όπως υπέθετε αλλά θα κάτσει σαν «σκύλος», κάτι που σημαίνει πως όταν είναι μόνος του, ελεύθερος σ’ ένα σπίτι κι όχι στο κλουβάκι του (crate) ή σ’ ένα play room ή σ’ ένα αποστειρωμένο από ερεθίσματα δωμάτιο, τότε αρπάζει το δικαίωμα να δοκιμάσει διάφορες συμπεριφορές για να καταπολεμήσει τη βαρεμάρα του, να εξωτερικεύσει την ενέργεια του και να ξεπεράσει την ανία του ή το άγχος της απουσίας μας.

 

 

Μέσα λοιπόν σ’ αυτό το διάστημα, κάποιες από τις συμπεριφορές αυτές μπορεί να φέρουν σε δύσκολη θέση τον σκύλο π.χ. δημιουργία φοβίας, σοβαρή ζημιά σε αντικείμενο, τραυματισμό του σκύλου, τιμωρία από τον κηδεμόνα κ.τλ.. Στην πραγματικότητα όμως μέσα στο μυαλό του σκύλου κυριολεκτικά δεν υπάρχει ζημιά, ενώ στα δικά μας μάτια υπάρχει!

Βλέποντας λοιπόν ο κηδεμόνας, όπως είπαμε παραπάνω, την «κακή» συμπεριφορά-ζημιά, μπαίνει πολλές φορές στη διαδικασία διόρθωσης και τιμωρίας στον σκύλο ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που καταφέρνει είναι να βάλει με τη στάση του σώματος του και τη φράση «Τι έκανες εκεί;» «ΕΝΤΟΛΗ» για να αρχίσει ο σκύλος να φοβάται την επιστροφή και την είσοδο του στο σπίτι συνδυάζοντας το με κάτι κακό για τον εαυτό του.

Καταφέρνει λοιπόν «με το σπαθί του» ο κηδεμόνας να βάλει εντολή για να φοβάται ο σκύλος τον ίδιον, κάποιες φορές με πιο άσχημα αποτελέσματα π.χ. φόβος κάθε φορά που πλησιάζει τον σκύλο ή αγνόηση της εντολής «έλα», εάν το παραπάνω γεγονός επαναλαμβάνεται συχνά.

 

 

Προλαμβάνουμε λοιπόν το δικό μας λάθος και δεν τιμωρούμε ΠΟΤΕ τον σκύλο γιατί δε γνωρίζει για ποια από όλες τις συμπεριφορές που έκανε όσο ήταν μόνος του στο σπίτι, τιμωρείται! Πριν την αποχώρηση από το σπίτι φροντίζουμε ο σκύλος μας να έχει βγει τη βόλτα του και να έχει κουραστεί σε φυσιολογικό επίπεδο.

Φροντίζουμε να έχει ταϊστεί, να έχει νερό στο μπολ του (είναι λόγος ακόμα και αυτό ο σκύλος να στρεσαριστεί και έπειτα να αποβάλει το στρες π.χ. πάνω στο μαξιλάρι), να έχει ένα κόκκαλο ή κάποιο παιχνίδι το οποίο του αρέσει να ασχολείται. Φροντίζουμε να μην έχουμε αφήσει σκουπίδια, φαγώσιμα, απορρυπαντικά, αντικείμενα αξίας και αντικείμενα που θα βλάψουν την υγεία του σκύλου μας και φυσικά όχι ανοιχτά μπαλκόνια κ.ά.

 

 

Στην επιστροφή μας φροντίζουμε να είμαστε δίκαιοι με τον σκύλο μας! Το καλύτερο αποτέλεσμα, εκπαιδευτικά και συμπεριφοριστικά για τον σκύλο μας, είναι να παραμείνει στο κλουβάκι του (crate) (λίγη ώρα καθημερινά αναλόγως την ηλικία του σκύλου) ή σε κάποιο δωμάτιο που του ανήκει και δεν κινδυνεύει εκεί.

Αποκτήστε λοιπόν το κατάλληλο κλουβάκι για εκείνον ή διαμορφώστε κατάλληλα το χώρο που θα παραμείνει ο σκύλος.

 

 

Σε κάθε περίπτωση έπειτα από τις παραπάνω πληροφορίες ΜΗΝ τιμωρήσετε τον σκύλο σας γιατί πραγματικά δεν είναι ουσιαστικά ένοχος ούτε έκανε από εκδίκηση την «κακή» συμπεριφορά-πράξη.

Προστατέψτε τον σκύλο σας και τη σωματική του ακεραιότητα διότι είναι ο καλύτερος σας φίλος και θα πρέπει πάντα να θέλετε το καλό του.