«Το Δώρο», η πρώτη αυτοβιογραφία σκύλου στην Ελλάδα με τη δύναμη του μαγικού ρεαλισμού

Όταν δύο πλάσματα που ήταν προορισμένα να συναντηθούν αποφασίζουν να κρατηθούν χέρι - χέρι και να αλλάξουν τον κόσμο τότε γεννιούνται τα θαύματα. Στις 5 Νοεμβρίου στο πρωτοποριακό και πρώτη φορά για τα ελληνικά δεδομένα φεστιβάλ για τον σκύλο που διοργανώνει η εταιρία Welldone στο εκθεσιακό κέντρο Helexpo στο Μαρούσι στην Αθήνα, στις 5 το απόγευμα θα ξεκινήσει μια μεγάλη γιορτή!  

Η γιορτή της παρουσίασης ενός πρωτόγνωρου για την Ελλάδα βιβλίου με τον τίτλο «Το Δώρο», το οποίο έγραψε η Κατερίνα Παπαποστόλου, εκπαιδευτικός, εκπαιδεύτρια σκύλων και ιδρύτρια της ομάδας Ζω.Ε.Σ., με την καλλιτεχνική επιμέλειά του να υπογράφει η Λιάνα Δενεζάκη και την επιμέλεια κειμένου η Αργυρώ Πιπίνη, και εκδίδει η εταιρεία WellDone του Βασίλη Γουλιέλμου.

Στο βιβλίο «Το Δώρο» μιλά ένας σκύλος και αφηγείται τη ζωή του. Μια ζωή που μοιάζει με παραμύθι μα δεν είναι! Ενός σκύλου που πάλεψε με δράκους και νίκησε, πέρασε τις δοκιμασίες που είχαν προοριστεί για εκείνον και παρέα με μια νεράιδα και δύο βοηθούς αποφάσισε να γράψει ιστορία. Μετά από έξι χρόνια από τη διάσωσή της και την επαφή της με παραπάνω από 45.000 μαθητές η Διώνη, ο σκύλος που δημιούργησε τις Ζω.Ε.Σ. (Ζωοφιλικές Ενημερώσεις Σχολείων), αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή της.

 

 

Να γίνει εκείνη το μέσο για να σβήσει ο πόνος που βιώνουν τα πλάσματα αυτά στους ελληνικούς δρόμους και μέσα στα δημοτικά κυνοκομεία - κολαστήρια. Έχοντας στα χέρια της από τη μία τις αναμνήσεις της ζωής της και από την άλλη τη δύναμη του μαγικού ρεαλισμού και κρατώντας γερά κοντά της τη μαμά της, την Κατερίνα Παπαποστόλου, κατάφερε και έγραψε την αυτοβιογραφία της!

Πώς είναι λοιπόν να αφήνεις τη ζωή σου στα χέρια μιας νεράιδας; Πώς είναι να δρας με την καρδιά; Πώς είναι να συγχωρείς, να εμπιστεύεσαι και να ξεκινάς και πάλι από την αρχή; Πώς είναι να μην τα παρατάς παρόλα τα εμπόδια που σου βάζουν άλλοι; Τι κάνει ένας άνθρωπος πίσω από τα κάγκελα; Τι σκέφτεται και τι περιμένει; Τι βλέπει, τι αισθάνεται, τι κάνει όταν τον εγκαταλείπουν; Ό, τι κάνει και ένας σκύλος. Η εγκατάλειψη ίσον καταδίκη σε θάνατο. Οι άνθρωποι δε φυλακίζονται. Οι πριγκίπισσες δε φυλακίζονται. Οι αδέσποτες είναι πριγκίπισσες. Η Διώνη είναι πριγκίπισσα. Ποιος αποφασίζει για τη ζωή της τελικά; Ποιος βάζει στους φόβους της φωτιά; Η μόνη λύση η φυγή!

Ποια είναι η Διώνη τελικά; Πού πάει και πού μας πάει; Τι θέλει μια κοπέλα μόνη σαν αγρίμι; Ό, τι ακριβώς και ένας λύκος. Και μια αλεπού. Και πολλά ακόμη ζώα. Από το παλάτι των Ονείρων στο Δάσος των Ευχών και από εκεί στη μεγάλη πόλη. Ζωή σαν παραμύθι; Όχι ζωή αληθινή. Ζωή σαν δώρο. Ζωή που είναι δώρο. Δες μέσα από τα μάτια ενός σκύλου. Τι βλέπεις; Αυτή είναι η ζωή τους. Μη γελιέσαι. Η κόλαση. Πώς είναι το πέρασμα στον παράδεισο; Ζώα που διδάσκουν, ένα βασίλειο που γκρεμίζεται και μια νέα εποχή που ξεκινά….

 

Οι Ιστορίες Αδέσποτων μίλησαν με την κ. Παπαποστόλου, η οποία βαθύτατα συγκινημένη δήλωσε τα εξής: «Η Διώνη βρέθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 2011 μέσα σε μια λίμνη αίματος μαχαιρωμένη στο λαιμό και στην ουρά, πυροβολημένη στο πόδι και χτυπημένη, αβοήθητη να πεθαίνει σε κεντρικό σημείο της Αλεξάνδρειας Ημαθίας, της πόλης που γεννήθηκα και ζω.

Διασώθηκε, νοσηλεύτηκε για καιρό και έπειτα υιοθετήθηκε από μένα, μιας που κανείς δεν την ήθελε, ξεκινώντας μια νέα ζωή. Ένα χρόνο μετά διαγνώστηκε με μηδενική όραση στο ένα μάτι εξαιτίας του τραυματισμού της στο λαιμό, αλλά υπέστη κι ένα ισχυρό αλλεργικό σοκ από τσίμπημα μέλισσας, ενώ τότε ανακαλύφθηκε και η κροτοφοβία της σε μέγιστο βαθμό.

Τον Οκτώβριο του 2012 ξεκίνησε η διαδικασία κοινωνικοποίησης και της απόλυτα θετικής εκπαίδευσής της στην Kynagon Dog Trainers Academy από τον Μουμιάδη Δημοσθένη. Αποτελεί την αιτία από την οποία δημιουργήθηκαν οι Ζω.Ε.Σ. και χάρη στην τεράστια ευφυΐα της εκπαιδεύτηκε, ώστε να συνοδεύει την ομάδα στα σχολεία και στις δημόσιες δράσεις της αφήνοντάς τους όλους άφωνους με τις μοναδικές ικανότητες της.

 

 

Αντιπροσωπεύει για τις Ζω.Ε.Σ. τα παράνομα εκτροφεία, εκείνον που δε στείρωσε το σκυλί του, τις ακατάλληλες πολλές φορές πανσιόν φιλοξενίας σκύλων, την κακοποίηση από ανθρώπινα χέρια, την ανθρώπινη αδιαφορία και αναλγησία, αλλά και τη δύναμη να συνεχίζουν τον αγώνα τους μέχρι να ηχήσει και η τελευταία παιδική φωνή, μέχρι να σιγήσει και η τελευταία αδέσποτη κραυγή. Σήμερα έχει επισκεφθεί πάνω από 45.000 μαθητές και συνεχίζει το μεγάλο έργο της.

Το βιβλίο «Το Δώρο» που ξεκίνησα να γράφω μια δύσκολη νύχτα που πέρασα μαζί της τον Απρίλιο του 2012, λίγους μήνες αφού είχε διασωθεί, πολλές φορές μπήκε σε μια άκρη του γραφείου μου και άλλες τόσες ξαναβγήκε.

Τα ουρλιαχτά της τις νύχτες μα και τα σπασμένα της κομμάτια με λύγιζαν κάθε φορά που πήγαινα να μιλήσω εγώ για εκείνη. Να πω τι; Τη φρίκη που βιώνει ένας σκύλος που είχε την ατυχία να γεννηθεί στο δρόμο και επειδή ζητιάνεψε ένα κομμάτι ψωμί, λίγο νερό και λίγη αγάπη, σφάχτηκε, πυροβολήθηκε και πετάχτηκε να πεθάνει αβοήθητος; Δίπλα σε ανθρώπους που έπιναν τον καφέ τους λες και δεν συμβαίνει τίποτα; Και ήταν μάλιστα και εκπαιδευτικοί….

 

 

Η περιβόητη ενσυναίσθηση που πολλοί πλέον την χρησιμοποιούν και ελάχιστοι γνωρίζουν τι σημαίνει είναι να κοιτάς ένα πλάσμα κατάματα, να του ζητάς ταπεινά συγγνώμη, να λυγίζεις μαζί του και να το βοηθάς να σηκωθεί. Να μπεις μέσα στο μυαλό του και να αντιληφθείς τι σκέφτεται. Τι πιστεύει, τι φοβάται, τι θέλει.

Και η ζωή σου θα πηγαίνει για λίγο πίσω. Μα φυσικά αφού δεν είσαι πλέον μόνο εσύ. Είσαι εκείνο και όραμα σου αυτό που θέλεις να γίνει εκείνο. Συμπόνεσα τόσο τη Διώνη που τη μέρα που τη βρήκα πέταξα όλο το παρελθόν μου και αποφάσισα να επαναστατήσω για πρώτη φορά ουσιαστικά. Είχα ήδη θάψει πολλά ζώα και γνώριζα πως θα ακολουθούσαν και άλλα. Την κράτησα όμως στην αγκαλιά μου και είπα ότι εγώ ακόμη και μόνη μου μαζί της μπορώ. Πού να ήξερα πως αυτό το πλάσμα μέσα σε δύο χρόνια θα ένωνε 80 ανθρώπους σε 22 σημεία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο και ακόμη συνεχίζει.

Δεν ξέρω τι κατάφερα, ξέρω όμως ότι για να ολοκληρώσω αυτό το βιβλίο λύγισα στους ίδιους τους λυγμούς μου, τις νύχτες που έγραφα και την έβλεπα να στέκεται δίπλα μου φρουρός λες και γνώριζε πως μιλούσε εκείνες τις στιγμές Εκείνη.

 

 

Στην περίπτωση αυτού του βιβλίου δε χωράνε στους ανθρώπους που συντέλεσαν σε αυτό απλά ευχαριστώ. Τι να πω για την αγαπημένη μου και πολυτάλαντη Λιάνα Δενεζάκη που συνάντησα τόσο τυχαία και έμελλε να αλλάξει τη ζωή μου. Είμαστε πλέον οικογένεια! Που αγάπησε τόσο βαθιά και αληθινά τη Διώνη και θέλησε να φωτίσει με τα πινέλα της τις σκέψεις μας. Με τόση ακρίβεια λες και ήταν εμείς.

Τι να πω για την Αργυρώ Πιπίνη και την ακαταμάχητη πένα της που με τα βιβλία της με ταξιδεύει χρόνια. Αν μου έλεγε κάποτε κάποιος πως θα υπέγραφε την επιμέλεια του βιβλίου της Διώνης θα έλεγα πως ζω σίγουρα μέσα σε ένα ψέμα.

Τι να πω για την λατρεμένη μου Ματίνα Λαμπροπούλου και αυτό που ετοιμάζει τόσο συγκινημένη και χαρούμενη για το βιβλίο.

 

 

Τι να πω για την εκπληκτική φωτογράφο Κατερίνα Στριάκα που φωτογράφησε τη Διώνη και αποτύπωσε μοναδικά το αγέρωχο βλέμμα της και για την Μαρία Ζύκα που προσπάθησε με τα μαγικά χέρια της να αποτυπώσει στο δικό μου πρόσωπο εκείνη. Στην αγαπημένη μου Μαριάννα Τάντου που πήρε μέρος σε μια εκπληκτική φωτογράφηση παρέα με τη Διώνη και της φόρεσε πρώτη το στέμμα αλλά και στους πολυτάλαντους Passa Tempo, που της έκαναν την πρώτη της καντάδα μέσα στο δάσος!

Και για την Κατερίνα που ένωσε τα δύο μας πρόσωπα σε ένα και μετέφερε σε μια και μόνο εικόνα όλο το νόημα αυτού του βιβλίου. Την απάντηση στην ερώτηση του αν είμαι τελικά άνθρωπος ή σκύλος. Στους σπουδαίους ανθρώπους που μιλούν τα έργα τους και όχι τα λόγια τους και που είναι εκεί για σένα, σε στηρίζουν και σου μεταφέρουν την πρωτοποριακή πνοή τους μα και την καινοτόμα σκέψη τους με αυτόν τον αέρα αλλαγής, όσα ευχαριστώ και να πεις ποτέ δε θα φτάνουν.

Και ο εκδότης αυτού του βιβλίου, που πίστεψε από την αρχή τόσο πολύ σε αυτό, ο Βασίλης Γουλιέλμος ανήκει σε αυτούς. Και χωρίς την ασταμάτητη συμπαράστασή του αυτό το βιβλίο αμφιβάλλω αν θα μπορούσε αυτή τη δεδομένη στιγμή να εκδοθεί αλλά και να ταξιδέψει μετέπειτα σε όλο τον κόσμο. Την κατάλληλη!

 

 

Σε αυτό το βιβλίο αποφάσισα να μιλήσει πρώτα η Διώνη και μετά εγώ. Να το πάρει ο καθένας στα χέρια του και έπειτα να το συζητήσουμε όλοι μαζί. Και γι’ αυτό και πήρα την απόφαση στο φεστιβάλ «Discover Dogs» όπου θα πρωτοκυκλοφορήσει να γίνει η παρουσίαση για τα μικρά παιδιά. Αυτά για τα οποία 17 χρόνια παλεύω με θηρία πολύ συχνά μόνη να πείσω πως η αγάπη για όλα τα πλάσματα είναι μονόδρομος.

Οι εκδόσεις «Κίτρινο Πατίνι», η Ματίνα Λαμπροπούλου, οι Χαχανούληδες, το Δίκτυο Τέχνης και Δράσης, το Άγγιγμα Ζωής και το Roots & Shoots και πολλοί από τους εθελοντές μου στις Ζω.Ε.Σ. ενώνουν τη φωνή τους μαζί μας και στήνουμε μια ανεπανάληπτη γιορτή. Ένα μήνα περίπου μετά θα γίνει και η επίσημη παρουσίαση για όλους σε κεντρικό σημείο στην Αθήνα.

Το γεγονός πως αποφάσισα μέσα από την ιστοσελίδα «Ιστορίες Αδέσποτων» να δημοσιεύσω ένα ελάχιστο απόσπασμα αυτής της αυτοβιογραφίας σίγουρα δεν είναι τυχαίο. Η Χριστίνα μου που είναι από την αρχή δίπλα μας σε όλο αυτό και έζησε μαζί μου τους φόβους μου για αυτό το βιβλίο και ήταν πάντα εκεί να με καθοδηγεί και να με συμβουλεύει.

 

 

Η Διώνη λοιπόν, που δεν είναι πλέον αριθμός που γυρίζει μόνη και θλιμμένη στους ελληνικούς δρόμους είναι εδώ και εύχομαι να φωτίσει σε όσους κρατήσουν αυτό το βιβλίο στα χέρια τους τον δρόμο και να αλλάξουν πορεία.

Το φως είναι μέσα μας. Ένας σκύλος όμως που ξαναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του, θα δώσει σε όλους μας μια δυνατή γροθιά στο στομάχι, θα μας πείσει να κοιτάξουμε κατάματα την αλήθεια και θα το βοηθήσει να βγει αποτυπώνοντας τις σκέψεις που πολλοί από μας φοβόμαστε ακόμη και να σκεφτούμε πόσο μάλλον να ξεστομίσουμε…».

Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο «Το Δώρο» που η συγγραφέας του Κατερίνα Παπαποστόλου παραχώρησε αποκλειστικά στην ιστοσελίδα «Ιστορίες Αδέσποτων» για να μοιραστεί με τους φίλους αναγνώστες της.

Όταν κλείνει η πόρτα του σπιτιού μου θέλω να βγω στο μπαλκόνι να φωνάξω να με ακούσει όλη η πόλη, εκείνη που κάποτε με λάβωσε, εκείνη που δε μου έδωσε καμιά σημασία, όταν αργοπέθαινα μόνη στο δρόμο, εκλιπαρώντας για ένα ποτήρι νερό να με ανακουφίσει από τα τραύματά μου. Να σηκώσω ψηλά το κεφάλι και να φωνάξω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου: «ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ».

 

 

Πολλές φορές ξυπνάω μέσα στην νύχτα τρομαγμένη, αναζητώ το χέρι της  μαμάς μου και σέρνομαι αθόρυβα μην την ξυπνήσω, για να ακουμπήσω στην καρδιά της. Να την ακούω και να κοιμάμαι. Και να νιώθω όπως τότε νεογέννητο μωρό στην αγκαλιά της Αφροδίτης που με νανούριζε δίνοντας μου τις πιο δυνατές ευχές της για να βρω την νεράιδά μου.

Πολλές φορές μάλιστα μένω με τα μάτια ανοιχτά στο σκοτάδι και μου φαίνεται τόσο παράξενο ακόμη που πλέον δε φοβάμαι. Και νιώθω τόσο τυχερή που μπορώ να ξυπνώ και να νιώθω ασφαλής. Και να ζω τη ζωή μου παρέα με δύο ακόμη πλάσματα με τις δικές τους τραγικές ιστορίες.

 Είναι ωραίο τελικά να μοιράζεσαι την αληθινή αγάπη. Τις οικογένειες άλλωστε δεν τις ενώνει το αίμα, μα η άδολη αγάπη, το δούναι και το λαβείν. Τις παγωμένες νύχτες από τους φόβους μου που αποκαμωμένες από τις κρίσεις πανικού μου κοιμόμασταν στο πάτωμα, τους εφιάλτες και τα ουρλιαχτά μου και όλες εκείνες τις στιγμές που την κρυφάκουγα να θρηνεί για την κατάστασή μου απελπισμένη, τις έκλεισα σε ένα χρυσό σεντούκι και πέταξα το κλειδί. Το σημάδι στο λαιμό μου και στο ένα μου πόδι που θα με συντροφεύουν πάντα θα είναι εκεί να μου θυμίζουν να μην λυγίζω ποτέ και να μην τα παρατάω. Γεννημένη για να εκπληρώσω μια αρχαία προφητεία…».

Η αυτοβιογραφία της Διώνης με τίτλο «Το Δώρο» θα εκδοθεί σε περιορισμένα αντίτυπα και οι προκρατήσεις έχουν ξεκινήσει ήδη στην ιστοσελίδα «Ιστορίες Αδέσποτων» (info@istoriesadespoton.gr ή istoriesadespoton@gmail.com).

 

 

Βιογραφικό Συγγραφέα

H Παπαποστόλου Κατερίνα γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ κατά τη διάρκεια των σπουδών της φοίτησε σε πολλά καλλιτεχνικά και θεατρικά εργαστήρια, κάνοντας παράλληλα και πολλά σεμινάρια θεατρικού παιχνιδιού στην εκπαίδευση αλλά και αρκετά περιβαλλοντικά. Μετέχοντας σε πανεπιστημιακό πρόγραμμα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και κάνοντας τη διπλωματική της πάνω στο θέμα της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής, εργάστηκε αρχικά στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Θεσσαλονίκης «Pinewood» ως υποστηρικτής διδασκαλίας σε ένα παιδί, αμερικάνικης καταγωγής, που άνηκε στο φάσμα του αυτισμού.

Στη συνέχεια εργάστηκε στο Ελληνογαλλικό Κολλέγιο Δελασάλ της Θεσσαλονίκης μέχρι που έφυγε ως αναπληρώτρια δασκάλα στα Χανιά. Εκεί παράλληλα φοίτησε σε ιδιωτική σχολή Καλών Τεχνών και πήρε μέρος σε πολλές εκθέσεις κατασκευής μαριονεττών και κούκλων Θεάτρου, ενώ τότε ξεκίνησε και τα πρώτα εκπαιδευτικά περιβαλλοντικά προγράμματα στην τάξη της σχετικά με τη φιλοζωία τα οποία και συνεχίζει κάθε χρόνο μέχρι και σήμερα. Διορίστηκε στην Αστυπάλαια, όπου και ανέλαβε τη διοργάνωση του τοπικού καρναβαλιού (χορογραφίες, στολές, σκηνικά).

Από το 2008 και μέχρι τώρα εργάζεται ως δασκάλα στο Δημοτικό Σχολείο Πλατάνου-Πρασινάδας, όπου και αναλαμβάνει κάθε χρόνο τη συγγραφή και τη σκηνοθεσία της χριστουγεννιάτικης θεατρικής παράστασης.

Έχει κάνει μεταπτυχιακό στην «Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων» του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου Πατρών, ενώ έχει συμμετάσχει παράλληλα σε πολλά εκπαιδευτικά σεμινάρια και ημερίδες πάνω στο θέμα αυτό. Έχει πλήρη γνώση ηλεκτρονικών υπολογιστών και γνωρίζει Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Ισπανικά, ενώ έκανε για 14 χρόνια πιάνο στο Μακεδονικό Ωδείο.

 

 

Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια θεατρολογίας και δράματος στην εκπαίδευση και αναρίθμητα άλλα που αφορούν την τέχνη της δημιουργίας και την κατασκευή χειροποίητων χρηστικών και μη αντικειμένων και ασχολείται με την κατασκευή χειροποίητων κοσμημάτων και κούκλων, παίρνοντας παράλληλα κατά καιρούς μέρος σε διαγωνισμούς και εκθέσεις. Γνωρίζει την τέχνη της κεραμικής, ενώ παράλληλα δημιουργεί ερασιτεχνικά πλέον, λόγω έλλειψης χρόνου, μοναδικές νεραϊδόκουκλες.

Από τον Αύγουστο του 2013, ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Ε.Φ.ΑΛ. (Σύλλογος Εθελοντών Φιλόζωων Αλεξάνδρειας), υπήρξε η αντιπρόεδρος του και βασική οργανώτρια του προγράμματος «Μιλώντας στα παιδιά για τη φιλοζωία: Μια κλωτσιά και ένα φιλί», που από το Μάιο του 2014, έτρεξε σε ορισμένα σχολεία της περιοχής.

Τον Ιανουάριο του 2015 και μετά την παραίτηση της από το ζωοφιλικό σωματείο ίδρυσε υπό την αιγίδα του Ζωοφιλικού Σωματείου Κουφαλίων «Μέριμνα Αδέσποτων Ζώων» την εθελοντική ομάδα ζωοφιλικών ενημερώσεων σε σχολεία, ιδρύματα και οργανισμούς τις «Ζω.Ε.Σ.» όπου με το νέο ανανεωμένο εκπαιδευτικό, πολυπολιτισμικό, πολυθεματικό και διαδραστικό πρόγραμμα «Ζωο…φιλώντας μαθήματα άδολης αγάπης» έχει επισκεφθεί πάρα πολλά σχολεία και έχει μιλήσει σε χιλιάδες μαθητές προσπαθώντας να εμφυσήσει αισθήματα ζωοφιλίας αλλά και σεβασμού όλων των έμψυχων όντων του πλανήτη.

Αυτή τη στιγμή έχει καταφέρει να οργανώσει υποομάδες σε 22 σημεία στην Ελλάδα και σε 1 στην Κύπρο και 60 εθελοντές.

Ζει σήμερα στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας έχοντας κοντά της τα 3 σκυλιά, τα οποία και ανήκουν στις Ζω.Ε.Σ., όλα κακοποιημένα βάναυσα από ανθρώπινα χέρια και εκπαιδευμένα σήμερα ώστε να ακολουθούν τη βασική ομάδα στις ζωοφιλικές ενημερώσεις αλλά και προσπαθώντας να στηρίξει και πολλά άλλα που τα φροντίζει καθημερινά στο δρόμο.

 

 

Γνωστή για τις μεγάλες δόσεις της του ανθρωπισμού και του εθελοντισμού, είναι εδώ και 7 χρόνια ανάδοχος παιδιού της Action Aid, μέλος της Unicef και διακεκριμένος φίλος της WWF. Αρθρογραφεί στο site alexandriamou.gr, έχοντας την επιμέλεια της στήλης «ΑγκαλιάΖΩ….Α», στο www.istoriesadespoton.gr, στο www.loveletters.gr, στο www.realmerealyou,  στο www.alfavita.gr, είναι αρχισυντάκτρια του περιοδικού «Κατοικίδια εν Δράσει» και του «About Pets» της Κύπρου, αλλά και σε πολλά άλλα ηλεκτρονικά site, ενώ έχει πάρει μέρος και έχει κερδίσει σε πολλούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.

Το Μάιο του 2015 αποφοίτησε από την Ακαδημία Θετικών Εκπαιδευτών- Συμπεριφοριστών Σκύλων «Kynagon Dog Trainers Academy» και είναι σήμερα πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια σκύλων από τον ISAP, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Ευζωίας όλων των ειδών του πλανήτη.

Τον Μάιο του 2017 ξεκίνησε να φοιτά στο ετήσιο Σεμινάριο Ειδίκευσης στην Ειδική Αγωγή του Πανεπιστημίου Αιγαίου, κάνοντας παράλληλα σεμινάρια στην Συμβουλευτική Ψυχολογία και στην Εκπαίδευση Ενηλίκων. Απώτερος στόχος της παράλληλα με την ζωοφιλική εκπαίδευση κάθε μαθητή σε κάθε ελληνικό σχολείο είναι και η ένταξη σκύλων τόσο μέσα στα σχολεία όσο και σκύλων θεραπείας σε ειδικά σχολεία, αποδεικνύοντας τις τεράστιες θεραπευτικές δυνατότητες τους. Στα πλαίσια αυτά έχει ξεκινήσει τις σπουδές της πάνω στη ζωοθεραπεία στη Γαλλία.

Τον Νοέμβριο του 2017 θα εκδοθεί και το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Το Δώρο» από τις εκδόσεις Welldone που διαπραγματεύεται την ιστορία της Διώνης, του σκύλου χάρη στον οποίο γεννήθηκαν οι Ζω.Ε.Σ., οι οποίες τον Ιούλιο του 2017 έλαβαν και το πρώτο τους βραβείο στο φεστιβάλ Εθελοντισμού «Voluntary Action».

Παπαποστόλου Κατερίνα
Εκπαιδευτικός
Εκπαιδεύτρια Σκύλων
Απόφοιτη Kynagon Dog Trainers Academy
Diploma in Canine Behaviour & Training
Μέλος του International Society of Animals Professionals
Μέλος της Σχολής Σκύλων Οδηγών Τυφλών «Λάρα»
Στοιχεία επικοινωνίας: 6972852898
papapostolouk@yahoo.gr