Ο Γαλαξίας απέκτησε τεχνητό μέλος

Ένα όνειρο έγινε πια πραγματικότητα. Χάρη στην εξέλιξη της επιστήμης και την ανιδιοτελή προσφορά κάποιων ευαισθητοποιημένων ανθρώπων, ο Γαλαξίας απέκτησε το πολυπόθητο πρόσθετο τεχνητό μέλος και μπορεί να τρέξει ξανά, να παίξει ελεύθερα, και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή όπως τα άλλα σκυλιά.

Πριν από δυόμιση περίπου χρόνια ο Γαλαξίας βρέθηκε αποστεωμένος, βαριά κακοποιημένος, με κομμένο το δεξί του ποδαράκι από τον αγκώνα και κάτω γιατί είχε παγιδευτεί σε δόκανο, το άλλο με εκ γενετής δυσπλασία και με σκάγια στα αυτιά του. Ο Γαλαξίας ζούσε για αρκετό διάστημα στο καταφύγιο του φιλοζωικού σωματείου «Η Κιβωτός Μυτιλήνης» και παρέμενε στα αζήτητα. Όμως η τύχη του χαμογέλασε. Τον Ιούνιο του 2014 υιοθετήθηκε από την κα Ευαγγελία Σκλαβούνου, η οποία εδώ και χρόνια ανοίγει το σπίτι της σε ζώα με βαριές αναπηρίες υπερασπίζοντας με πράξεις το δικαίωμα τους να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή.

Ο Γαλαξίας για να μπορέσει να περπατήσει και να τρέξει όπως όλα τα σκυλάκια του κόσμου κρίθηκε αναγκαίο, μετά από εξειδικευμένες εξετάσεις, να τοποθετηθεί ένα πρόσθετο μέλος στο κομμένο ποδαράκι του, ώστε να στηριχθεί σωστά το κορμί του και να υποστηριχθεί το άλλο πόδι. Το δεξί ποδαράκι του Γαλαξία είναι ατροφικό και «λείπει» το κομμάτι από τον αγκώνα και κάτω. Το αριστερό του πόδι, το «καλό», αδυνατεί να στηρίξει το βάρος του γιατί έχει εκ γενετής δυσπλασία κι έχει πάρει τοξοειδή μορφή.

Μετά από μεγάλο αγώνα ο Γαλαξίας απέκτησε το τεχνητό μέλος και στηρίζεται πια και στα τέσσερα του πόδια, χαρίζοντας του ξανά την ποιότητα ζωής που του στέρησαν κάποιοι ασυνείδητοι τοποθετώντας αυτοσχέδια δόκανα που σημειωτέον απαγορεύονται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση από την 1η Ιανουαρίου του 1995 σύμφωνα με τον ΕΚ 3254/1991.

Η κα Σκλαβούνου μιλώντας στις "Ιστορίες Αδέσποτων" εξηγεί γιατί επιλέγει να υιοθετεί μόνο ανάπηρα ζώα και όχι αρτιμελή που δεν απαιτούν τόσο αυξημένη φροντίδα και προσοχή, στέλνοντας το δικό της μήνυμα: « Όσοι ήμαστε αρτιμελείς και συνεπώς ανεξάρτητοι οφείλουμε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη. Θα ήθελα λοιπόν αν ήμουνα στη θέση των ζώων μου, δηλαδή ανάπηρη, να υπήρχε κάποιος που θα μου έδινε αγάπη και θα με βοηθούσε να ζήσω».